ਖੇਤਰਫ਼ਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਮੀਰਾਤ ਅਬੂ ਧਾਬੀ

ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਖੇਤਰਫਲ ਵਿਚ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਮੀਰਾਤ ਹੈ। ਇਹ 67,340 ਵਰਗ ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਵਿਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਕੱਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੀ 972 ਵਰਗ ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਹੈ। ਵਿੱਕੀਪੀਡੀਆ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਤਰਫਲ ਪੱਖੋਂ ਦੁਬਈ 4,114 ਵਰਗ ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨਾਲ ਦੂਸਰੇ ਸਥਾਨ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਯੂ.ਏ.ਈ. ਫ਼ੈੱਡਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਲਗਪਗ 87 ਫ਼ੀਸਦੀ ਇਲਾਕਾ ਸਾਂਭੀ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਪਰ ਆਬਾਦੀ ਪੱਖੋਂ ਇਹ 2.784 ਮਿਲੀਅਨ (ਅਕਤੂਬਰ 2017) ਵਸੋਂ ਨਾਲ 2.885 ਮਿਲੀਅਨ ਵਸੋਂ ਵਾਲੇ ਦੁਬਈ ਤੋਂ ਦੂਸਰੇ ਸਥਾਨ ਉਪਰ ਹੈ। ਇਸ ਵਸੋਂ ਵਿਚ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਪਰਵਾਸੀ ਹਨ।

ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਯੂ.ਏ.ਈ. ਫ਼ੈੱਡਰੇਸ਼ਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਮੀਰਾਤ ਹੈ। ਇਹ ਐਮੀਰਾਤ ਆਫ਼ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵੀ ਹੈ। ਫੈਡਰਲ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਫ਼ਤਰ ਇਥੇ ਹਨ। ਸੱਤਾਂ ਅਮੀਰਾਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ ਇਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਨੂੰ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਸਲਿਆਂ ਉਪਰ ਫੈਡਰਲ ਸੁਪਰੀਮ ਕੌਂਸਲ ਵਿਚ ਵੀਟੋ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਯੂ.ਏ.ਈ. ਦੀ ਸੱਤਾ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ। ਇਥੇ ਯੂ.ਏ.ਈ. ਦਾ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਅਤੇ ਐਮੀਰਾਤ ਆਫ਼ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦਾ ਹਾਕਮ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ। ਸ਼ਾਹੀ ਐਮਿਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਸੁਭਾਏਮਾਨ ਹੈ। ਐਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੇਖ ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਬਿਨ ਜ਼ਾਇਦ ਅਲ ਨਾਹਿਨ ਇਥੋਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੈ।
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਇਕ ਟੀ-ਆਕਾਰੀ ਟਾਪੂ ਉਪਰ ਵਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕੇਂਦਰੀ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਫਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਅਰਬ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਦੀ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਵੱਖੀ ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਇਥੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਪਾਲਣਾ, ਸ਼ੋਰ/ਹੌਰਨ/ਰੋਡ ਰੋਮੀਉ-ਮੁਕਤ ਵਾਤਾਵਰਨ, ਕਮਾਲ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ, ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ, ਔਰਤ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਆਪ-ਮੁਹਾਰਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਆਦਿ ਸਭ ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਕੱਲੀ-ਕਾਹਰੀ ਕੁੜੀ 'ਤੇ ਫ਼ਿਕਰੇ ਕੱਸਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੋਈ ਅੱਖ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ। ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਵੀ ਸੜਕ ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਮੋਟਰ ਗੱਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਰੁਕ ਕੇ ਰਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬੀਚਾਂ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਹੁੱਲੜਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਖਿਲਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਖਿਲਾਰਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਾਗਜ਼ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ। ਖਾੜੀ ਦਾ ਜਲ ਵੀ ਨਿਰਮਲ ਹੈ।
ਵਿੱਕੀਪੀਡੀਆ, ਮਾਈਕਲ ਕੁਐਂਟਿਨ ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸਬੰਧੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੇ ਨਾਮਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੱਥ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਹਾਂ, ਦੰਦ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਾਥਾਵਾਂ ਬਥੇਰੀਆਂ ਉਪਲੱਬਧ ਹਨ।
'ਧਾਬੀ' ਅਰਬੀ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਕ ਸਥਾਨਕ ਸੁੰਦਰ, ਫੁਰਤੀਲਾ ਹਿਰਨ (ਗੈਜ਼ੈੱਲ) ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 'ਅਬ'ੂ ਦਾ ਅਰਥ ਪਿਤਾ/ਬਾਪ ਹੈ, ਭਾਵ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਹਿਰਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ/ਬਾਪ। ਇਕ ਰਲਦੀ ਮਿਲਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ 'ਦਿਬਾ' (ਧਾਬੀ ਦਾ ਇਕਵਚਨ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਹਿਰਨ) ਬਹੁਤ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਂਅ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਖਵਤ-ਅਲ-ਬਿਨ-ਦਿਆਬ ਅਲ ਨਾਹਿਨ ਦੀ ਇਕ ਲੋਕਗਾਥਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹ ਨਾਂਅ ਪਿਆ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਇਕ ਬੰਦਾ 'ਦਿਬਾ' (ਹਿਰਨ) ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ 'ਦਿਬਾ' ਦਾ 'ਅੱਬੂ' (ਪਿਤਾ) ਸੱਦਣ ਲੱਗ ਪਏ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅਮੀਰਾਤ ਦਾ ਇਹ ਨਾਮਕਰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਇਸ ਭੂ-ਖੰਡ ਨੂੰ 'ਮਿਲਹ', ਭਾਵ ਲੂਣ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਲੂਣੇ ਪਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਤਨ ਲੂਣ-ਦਲਦਲਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬੈਦੁਇਨ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਕਈ ਮੂਲ-ਨਿਵਾਸੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਮ-ਧਾਬੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵ ਹਿਰਨ ਦੀ ਅੰਮਾਂ (ਮਾਂ)। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ 'ਬੂ ਧਾਬੀ' ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦੇ ਲੋਕ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਬਰਤਾਨਵੀ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਵਜੋਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਨਾਂਅ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 300 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਰਅਸਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵੇਲੇ ਮਿਡਲ-ਈਸਟ ਦੇ ਰੇਗਿਸਤਾਨੀ ਖੇਤਰ, ਸਮੇਤ ਅਰੇਬੀਅਨ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਦੇ ਮਾਰੂਥਲ ਦੇ ਖਿੱਤੇ, ਦੇ ਮੂਲ ਵਸਨੀਕ ਬੈਦੁਇਨ ਸਨ ਜੋ ਊਠ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਪਾਲ ਕੇ ਗੁਜ਼ਰ ਬਸਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਕਬੀਲੇ ਸਨ। ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਦੂ, ਬੇਦੂ ਜਾਂ ਬਦਾਵੀ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸਨ। । ਮਾਰੂਥਲ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਿੱਲਤ ਕਾਰਨ ਇਹ ਰਮਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਬਾਨੀ ਯਾਸ ਬੈਦੁਇਨ ਮੌਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੀਵਾ ਨਖ਼ਲਿਸਤਾਨ ਦੁਆਲੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਕਬੀਲੇ ਦੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਰੁੱਪ ਸਨ। 1793 ਵਿਚ ਇਸ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਇਕ ਗਰੁੱਪ 'ਅਲ ਬੂ ਫਲਾਹ' ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਕਾਰਨ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਪਰਵਾਸ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਟੋਲੇ ਵਿਚ ਇਕ ਅਲ ਨਾਹਿਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਹਾਕਮ ਹਨ।
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਉਪਰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਬਰਤਾਨੀਆ ਇਸ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਵਪਾਰ ਰਸਤੇ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਸ ਦੇ ਤੱਟ ਦਾ ਨਾਂਅ 'ਪਾਇਰੇਟ ਤੱਟ' ਵੀ ਰਿਹਾ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਸ਼ੇਖ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਰਤਾਨਵੀਆਂ ਵਿਚ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂਅ 'ਟਰੂਸ਼ਲ ਤੱਟ' ਹੋ ਗਿਆ।
1930 ਵਿਚ 'ਪਰਲ ਟਰੇਡ' ਮੱਠਾ ਪੈ ਗਿਆ। 1936 ਵਿਚ ਤੇਲ ਦੀ ਭਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। 1958 ਵਿਚ ਉਮ ਸ਼ਰੀਫ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਤੇਲ ਲੱਭ ਪਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲੱਭਣ ਉਪਰੰਤ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦੀ ਬੱਲੇ-ਬੱਲੇ ਹੋ ਗਈ।
ਇਸ ਅਮੀਰਾਤ ਨੇ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ 40 ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਬੜੀਆਂ ਧਮਾਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਰਾਸਤ, ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਅਤੇ ਐਸ਼ੋ-ਇਸ਼ਰਤ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਿਆ ਹੈ। ਗਗਨ-ਚੁੰਬੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਲਾਂ ਵੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰੀਨਾ ਮਾਲ,ਬੁਰਜ ਅਤੇ ਟਾਵਰ ਵੀ, ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਬਣਾਏ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਕਮਾਲ ਦੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਨਾਲ ਉਸਾਰੇ ਪੁਲ ਵੀ। ਮਕਤਾ ਤੇ ਮੁਸਾਫਾ, ਸ਼ੇਖ ਜ਼ਾਇਦ, ਅਲ ਮਫਰਕ ਪੁਲ ਕਮਾਲ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ। ਬਹੁ-ਪਰਤੀ ਅਲ ਮਫ਼ਰਕ ਪੁਲ ਦੀਆਂ 27 ਲੇਨਾਂ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਕ ਘੰਟੇ ਵਿਚ ਲਗਪਗ 25,000 ਮੋਟਰ-ਗੱਡੀਆਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ !
ਬੁਰਜ ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਰਾਸ਼ਿਦ ਟਾਵਰ, ਪੰਜ-ਬੁਰਜੀ ਇਤਹਾਦ ਟਾਵਰ, ਐਮੀਰੇਟ ਪੈਲੇਸ, ਸਕਾਈ ਟਾਵਰ, ਦੀ ਲੈਂਡਮਾਰਕ, ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਅਥਾਰਟੀ ਟਾਵਰ, ਗੇਟ ਟਾਵਰ ਆਦਿ ਗਗਨ-ਚੁੰਬੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸ਼ਿਲਪਕਲਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਨਮੂਨੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਦੁਬਈ ਵਿਚ ਬੁਰਜ ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਖਿੱਚ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਵਿਚ ਭਵਨ-ਨਿਰਮਾਣ ਕਲਾ ਦਾ ਸੀਮਾ ਚਿੰਨ੍ਹ (ਲੈਂਡਮਾਰਕ) ਸ਼ੇਖ ਜ਼ਾਇਦ ਮਸਜਿਦ ਹੈ (ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਇਕ ਵੱਖਰੇ ਲੇਖ ਰਾਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ)।
ਅਸਚਰਜ-ਜਨਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮਿਡਲ-ਈਸਟ ਵਿਚਲਾ ਪਹਿਲਾ ਅਲਦਾਰ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰਜ਼ ਅਤੇ ਕੈਪੀਟਲ ਗੇਟ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਗੋਲਾਕਾਰ ਇਮਾਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਸਰੀ ਇਟਲੀ ਦੇ ਲਿਫੇ ਹੋਏ ਪੀਸਾ ਟਾਵਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਝੁਕੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਗਿੱਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ।
ਸ਼ਹਿਰ ਟਾਪੂ ਉੱਪਰ ਵਸਿਐ ਪਰ ਮਹਾਂਦੀਪ ਉੱਪਰ ਵੀ ਕਈ ਉਪ-ਨਗਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਹਨ-ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਸਿਟੀ ਏ, ਬੀ.ਸੀ., ਅਲ ਬਾਹੀਆ ਸਿਟੀ ਏ.ਬੀ.ਸੀ, ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਸਿਟੀ ਅਲ ਰਾਹਾ ਬੀਚ ਆਦਿ। ਜਿਸ ਅਮੀਰਾਤ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ 1967 ਵਿਚ ਸ਼ੇਖ ਜ਼ਾਇਦ ਬਿਨ ਸੁਲਤਾਨ ਅਲ ਨਾਹਿਨ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ ਜਾਪਾਨੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ ਡਾ. ਤਾਕਾਹਾਸ਼ੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ 40,000 ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ ਹੁਣ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਰਥ-ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਜੀਅ ਆਮਦਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ। ਯੂ.ਏ.ਈ. ਕੋਲ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਾਰਬਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਜੀਅ ਵਿਕਾਸ ਦਰ (ਜੀ.ਡੀ.ਪੀ.-ਕੁੱਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਮਦਨ) ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹੈ। ਤੇ ਇਸ ਦੌਲਤ ਵਿਚਲੇ ਤੇਲ ਦੇ 95 ਫ਼ੀਸਦੀ ਅਤੇ ਗੈਸ ਦੇ 92 ਫ਼ੀਸਦੀ ਸਰੋਤਾਂ ਉਪਰ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਹ ਯੂ. ਏ. ਈ. ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜੀਅ ਜੀ.ਡੀ.ਪੀ. ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਹੈ।
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਦਾ ਤੱਟੀ ਇਲਾਕਾ 400 ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਚੋਂ 10 ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਜਨਤਕ ਬੀਚ ਹਨ। ਇਸ ਕੋਲ ਯੂ.ਏ.ਈ. ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ 'ਫਰੰਟਵਾਟਰਜ਼' (ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਖੇਤਰ) ਹਨ ਜੋ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਖਿੱਚ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਦੀ ਖ਼ਲੀਜ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ 'ਇੰਡੋ-ਪੈਸਿਫਿਕ' ਕੂਹਾਂਡੀ/ਕੁਬਚੀ ਡੌਲਫਿਨ (ਮੱਛਲੀ) ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਣਤੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਦੇ ਬਾਗ਼-ਬਗੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਹਰਿਆਵਲ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਕ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਮਾਰਚ ਮਹੀਨੇ ਜਾਣ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ ਠੰਢੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ ਸੁਹਾਵਣਾ। ਮਈ-ਅਗਸਤ ਗਰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੁੰਮਸ ਵੀ। ਜੂਨ ਵਿਚ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ-ਘੱਟੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧੁੰਦ ਵੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਤੋਂ ਦੁਬਈ ਸੜਕ ਰਾਹੀਂ 125 ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਹੈ। ਤੱਕਲੇ ਵਰਗੀ ਸਿੱਧੀ ਸਮਤਲ ਸੜਕ 'ਅਲ ਜ਼ਾਇਦ ਰੋਡ' (ਈ11) ਉਪਰ ਕਾਰ ਮੇਲ੍ਹਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਾ ਕੁ ਘੰਟਾ ਲਗਦੈ। ਬੱਸ/ਰੇਲ/ਹਵਾਈ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਵੀ ਹੈ।
ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਵਿਚ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਹੈ ਪਰ ਦੁਬਈ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਖ਼ਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੁਬਈ ਵਾਂਗ ਇਹ ਵੀ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਾ ਦੇਸ਼ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ lekhk.pngਵਧੇਰੇ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕੇ।