:: ਭਾਜਪਾ ਨੇਤਾ ਕਪਿਲ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੇ ਦਰਜੀ ਕਨ੍ਹਈਆ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੇਣ ਦਾ ਕੀਤਾ ਐਲਾਨ   :: ਝੂਠ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੈ ਆਰ.ਐੱਸ.ਐੱਸ.-ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ : ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ   :: ਜੰਮੂ ’ਚ ‘ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਜੈ’ ਨਾਅਰੇ ਲਾਉਣ ’ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਧਮਕੀ   :: ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ : ਕਿਸ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ ਸ਼ਿਵ ਸੈਨਾ, ਹੁਣ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ ‘ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ’   :: ਮੁਰਮੂ ਅਤੇ ਸਿਨਹਾ ਵਿਚਾਲੇ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ   :: ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਚ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਇਆ : ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ   :: ਹਰਿਆਣਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਮਾਨਸੂਨ ਦੀ ਦਸਤਕ; ਪਿਆ ਮੀਂਹ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਰਾਹਤ   :: NEET-PG ਪ੍ਰੀਖਿਆ: ਸਿਹਤ ਮੰਤਰੀ ਮਾਂਡਵੀਆ ਚੋਟੀ ਦੇ 25 ਰੈਂਕ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨਗੇ ਸਨਮਾਨਤ   :: ਰਾਹੁਲ ਦਾ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ’ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਸ਼ਬਦੀ ਵਾਰ, ਕਿਹਾ- ਇੰਨੇ ਨਕਲੀ ਹੰਝੂ ਕਿਵੇਂ ਵਹ੍ਹਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ PM?   :: ਰੇਲ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਮੁੰਬਈ-ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਹਾਈ ਸਪੀਡ ਰੇਲ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ’ਤੇ ਬੈਠਕ ਦੀ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ   :: ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉੱਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਹੁਦੇ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਤਾਰੀਖ ਦਾ ਕੀਤਾ ਐਲਾਨ   :: PM ਮੋਦੀ ਦਾ UAE ਦੌਰਾ : ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਤੋੜ ਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਖੁਦ ਰਿਸੀਵ ਕਰਨ ਪਹੁੰਚੇ   :: ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਸੀਟਾਂ ’ਤੇ ਆਖਰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਰਹੀ ਹੈ ਭਾਜਪਾ?   :: GST ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ ਨੇ PM ਮੋਦੀ ’ਤੇ ਕੱਸਿਆ ਤੰਜ਼   :: CM ਊਧਵ ਠਾਕਰੇ ਨੇ 9 ਬਾਗੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਖੋਹਿਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ

Weather

Patiala

Click for Patiala, India Forecast

Amritsar

Click for Amritsar, India Forecast

 New Delhi

Click for New Delhi, India Forecast

Advertisements

ਕਵਿਤਾਵਾਂ
ਹਾਏ ਚੰਨਣਾ ਵੇ ਬਾਗੀਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਚੰਬੇਲੀਆਂ.....ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ PRINT ਈ ਮੇਲ
sukhvinder_a.jpgਕੀਹਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੱਢ ਕੇ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਗੇਲੀਆਂ
ਹਾਏ ਚੰਨਣਾ ਵੇ, ਬਾਗੀਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਚੰਬੇਲੀਆਂ
 
ਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਤੂੰ ਝੂਮਦਾ ਸੀ ਅੰਬੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਵੇ
ਮਹਿੰਗੀ ਤੇਰੀ ਹੋਂਦ ਸੀ ਜਵਾਨੀ ਅਣਮੋਲ ਵੇ
ਕੀਹਨੇ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਟ ਲਈਆਂ ਧੇਲੀਆਂ
 
ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਜੀਆਂ ਦਾ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸੰਸਾਰ ਸੀ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਤੇ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਸੀ
ਧਰਤੀ ਸੀ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਪੌਣਾਂ ਸੀ ਸਹੇਲੀਆਂ
 
ਭਰ ਭਰ ਝੋਲੀਆਂ ਤੂੰ ਦਾਤਾਂ ਰਿਹਾ ਵੰਡਦਾ
ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਿਆਂ ਨਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਤੂੰ ਮੰਗਦਾ
ਖ਼ਬਰੇ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀ ਜਿੰਦ ਆਪਣੀ ਤੇ ਝੇਲੀਆਂ
 
ਰੁੱਖ ਬੂਟੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ੈਰ ਸਦਾ ਮੰਗਦੇ
ਬੰਦੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵੱਢਣੋਂ ਵੀ ਸੰਗਦੇ
ਵੱਢ ਵੱਢ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸਾਰਦੇ ਹਵੇਲੀਆਂ
 
ਹਾਏ ਚੰਨਣਾ ਵੇ ਬਾਗੀਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਚੰਬੇਲੀਆਂ.....ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ
 
ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵੇਲੇ ਧੀਆਂ ਭਾਲਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀ ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਏ ਸਾਏਬਾਨ ਨੀ । PRINT ਈ ਮੇਲ
nilu_3.jpgਤਲ਼ੀਆਂ ‘ਤੇ ਚੋਗ ਮਾਏ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਗਾਵੇਂ
ਤੇਰੀ ਵਸਦੀ ਏ ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਨੀ
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਧੋਵੇਂ ਦਹੀ ਨਾਲ ਕੇਸ
ਕਦੇ ਦੇਖਦੀ ਨਾ ਨਫ਼ੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੀ
ਤੇਰੇ ਸਾਕ ਨਾਲ਼ੋਂ ਸੁੱਚਾ ਜੱਗ ਤੇ ਨਾ ਸਾਕ
ਤੇਰੀ ਮਮਤਾ ਬੜੀ ਹੀ ਮੁੱਲਵਾਨ ਨੀ
ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵੇਲੇ ਧੀਆਂ ਭਾਲਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀ
ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਏ ਸਾਏਬਾਨ ਨੀ ।
ਤੇਰਿਆ ਬਨੇਰਿਆਂ ਦੀ ਧੁੱਪ ਹੈ ਗੁਲਾਬੀ
ਸ਼ਾਮਾਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮਾਨ ਨੀ
ਮੱਖਣੀਆਂ ਝੱਸ ਝੱਸ ਧੀਆਂ ਦੇ ਤੂੰ ਕੇਸੀਂ
ਵਾਹ ਕੇ ਪੱਟੀਆਂ ਬਣਾਵੇਂ ਧੀ ਰਕਾਨ ਨੀ
ਤਾਰੇ ਸਾਡੀ ਮੰਜੜੀ ਦੀ ਦੌਣ ‘ਚ ਪਰੋ ਕੇ
ਧਰੇਂ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਸਾਡੇ ਅਸਮਾਨ ਨੀ
ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵੇਲੇ ਧੀਆਂ ਭਾਲਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀ
ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਏ ਸਾਏਬਾਨ ਨੀ ।
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸੰਦੂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਜ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇਂ
ਨਾਲ ਮਹਿਕਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਕਰੇਂ ਦਾਨ ਨੀ
ਚਿੱਟਿਆਂ ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਡਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸਾਨੂੰ ਜਿਹੜੀ
ਪਾ ਪਾ ਪੈਲਾਂ ਦੇਣ ਸਾਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨੀ
ਅਕਲਾਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਕੇ ਤੋਰੇਂ ਧੀਆਂ ਸੁਹਰੇ
ਪਿੱਛੇ ਹਾਸਿਆਂ ਦੀ ਛੱਡ ਜਾਣ ਭਾਨ ਨੀ
ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵੇਲੇ ਧੀਆਂ ਭਾਲਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀ
ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਏ ਸਾਏਬਾਨ ਨੀ ।
ਜੁੱਗ ਜੁੱਗ ਵਸਦੀਆਂ ਰਹਿਣ ਏਥੇ ਮਾਂਵਾਂ
ਮਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਜੱਗ ਧਨਵਾਨ ਨੀ
ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਵੇਰਾ ਮਾਏ ਖੇਡੇ ਤੇਰੇ ਨੈਣੀਂ
ਖੇਡੇ ਬੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨੀ
ਨਿੱਤ ਤੇਰੀ ਦੇਹਲ਼ੀ ਉੱਤੇ ਰੱਬ ਬੈਠਾਂ ਦੇਖਾਂ
ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦਰਬਾਨ ਨੀ
ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵੇਲੇ ਧੀਆਂ ਭਾਲਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀ
ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਏ ਸਾਏਬਾਨ ਨੀ ।
nilu_2.jpg
 
 
 
   ਨੀਲੂ ਜਰਮਨੀ
 
ਮੈਂ ਅਜ਼ਲਾਂ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦੇ ਬੂਹੇ, ਫੁੱਲ ਸਰੀਂਹ ਦੇ ਟੰਗੇ ਨੇ । PRINT ਈ ਮੇਲ
jeet_s.pngਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਚਾਅ ਜਦੋਂ ਵੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਸੰਗੇ ਨੇ ।
ਮੈਂ ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਦੇ ਕੋਲੋਂ, ਰੰਗ ਉਧਾਰੇ ਮੰਗੇ ਨੇ ।
 
ਮੈਂ ਚਾਹਤ ਦੀ ਸਰਦਲ ਉੱਤੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਉਲੀਕ ਲਿਆ,
ਮੇਰੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰ, ਤਦੇ ਸੰਧੂਰੀ ਰੰਗੇ ਨੇ ।
 
ਤੂੰ ਖ਼ਾਬਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਵਿਚ, ਕੈਦ ਨਾ ਐਵੇਂ ਕਰਿਆ ਕਰ,
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦੈ, ਏਦਾਂ ਕਰਕੇ, ਸੁਫ਼ਨੇ ਹੁੰਦੇ ਨੰਗੇ ਨੇ ।
 
ਬੀਤੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ, ਵਕਤ ਹੰਢਾਉਣੇ ਔਖੇ ਸੀ,
ਖਵਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਏ, ਹੁਣ ਉਹ ਲੱਗਦੇ ਚੰਗੇ ਨੇ ।
 
ਆਖਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ, ਧਰਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਲੜਦੇ, ਲੋਕ ਬੜੇ ਬੇਢੰਗੇ ਨੇ।
 
ਚੁੱਪ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਏਥੇ ਕੋਈ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ,
ਦਰਦਾਂ ਮਾਰੇ ਬਿਰਖ ਕੀ ਦੱਸਣ, ਜ਼ਹਿਰੀ ਪੌਣ ਦੇ ਡੰਗੇ ਨੇ ।
 
ਸਾਡੀ ਸੋਚਣ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਜਕਲ੍ਹ, ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਡੋਲ ਰਹੀ ,
ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੇ ਦੰਗੇ ਨੇ।
 
ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ 'ਜੀਤ' ਉਡੀਕਾਂ, ਉਮਰੋਂ ਲੰਮੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ,
ਮੈਂ ਅਜ਼ਲਾਂ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦੇ ਬੂਹੇ, ਫੁੱਲ ਸਰੀਂਹ ਦੇ ਟੰਗੇ ਨੇ ।
 
S, K, Belgium
 
.....ਕਵਿਤਾ/ਪਾਂਡੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ...... PRINT ਈ ਮੇਲ
mahaaja.jpg ਕੋਈ ਰੋਕੇ ਬਲਾ ਕਿਵੇਂ, ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ ।
ਇਕ ਵੇਲਾ ਐਸਾ ਵੀ, ਆਇਆ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ,
ਦਾਤਾ ਵੀ ਸਹਿਕ ਗਿਆ, ਜਦ ਇੱਕ ਇੱਕ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ।
ਭੁੱਖੇ ਬਘਿਆੜ ਜਿਉਂ, ਆ ਭੁੱਖਾ ਕਾਲ਼ ਪਿਆ।
ਧਰਤ ਇਹ ਭਾਗ ਭਰੀ, ਪੰਜਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ,
ਮੂੰਹ ਆਈ ਆਫ਼ਤ ਦੇ, ਕੋਈ ਉਲਟਾ ਫਾਲ ਪਿਆ ।
ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਸਭ, ਪੂਣੀ ਰੰਗ ਹੋ ਗਈਆਂ ।
ਪਿਤ ਪੈ ਗਏ ਭੋਖੇ ਦੇ, ਸਭ ਛੈਲ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ,
ਰੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾੜਾਂ ਦੇ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਤੇ ਖਲੋ ਗਈਆਂ ।
ਬੁੱਢਿਆਂ ਦਾ ਹਾਲ ਬੁਰਾ, ਗਭਰੂ ਵੀ ਝੁਕ ਗਏ ਸਨ ।
ਨਾ ਪੇਟ ਪਿਆ ਝੁਲਕਾ, ਨਾ ਭੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁੱਝੀ,
ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੋਂ, ਦੁੱਧ ਸੜ ਸੜ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸਨ ।
ਕਈ ਹੀਰੇ ਮਾਵਾਂ ਦੇ, ਲੱਖ ਤਰਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ।
ਚੁੰਘ ਚੁੰਘ ਕੇ ਥਣ ਸੁੱਕੇ, ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਵਿਲਕਣੀਆਂ,
ਜਦ ਜੀਵਣ ਜੋਗੇ ਵੀ, ਲੁਛ ਲੁਛ ਕੇ ਮਰਨ ਲੱਗੇ ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ, 'ਰਣਜੀਤ' ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ।
ਇਹ ਝਾਕੀ ਦਰਦਾਂ ਦੀ, ਤਦ ਗਈ ਸਹਾਰੀ ਨਾ,
ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦੀ ਤੋਂ, ਲਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਤੋਂ ।
ਢੰਢੋਰਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਕਾ ਫਿਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ।
ਪੱਤਣਾਂ, ਚੌਰਾਹਿਆਂ ਤੇ, ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ,
ਇਹ ਮੋਟੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਿਖ ਕੇ ਲਗਵਾ ਦਿੱਤਾ ।
"ਰਾਜਾ ਤਾਂ 'ਰਾਖਾ ਹੈ', 'ਭੰਡਾਰਾ ਪਰਜਾ ਦਾ' ।
ਤੜਕੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਤੱਕ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹਨ,
ਅੰਨ ਹਰ ਕੋਈ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਹੈ ਸਾਰਾ ਪਰਜਾ ਦਾ ।
ਇਕ ਵਾਰੀ ਜਿਤਨੇ ਵੀ, ਕੋਈ ਚਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ ।
ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਮੁਸਲਮ ਦਾ, ਕੋਈ ਖਾਸ ਮੁਲਾਹਜ਼ਾ ਨਹੀਂ,
ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਬਣੀ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ ।
ਸੁੰਞੇ ਜਿਹੇ ਕੂਚੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਵਾਸੀ ਵਿੱਚ ।
ਇਕ ਮੋਚੀ-ਬੱਚੜੇ ਦੀ, ਕੰਨੀਂ ਇਹ ਭਿਣਕ ਪਈ,
ਇਕ 'ਆਸਾ' ਚਮਕ ਪਈ ਝਟ ਆਣ 'ਉਦਾਸੀ' ਵਿੱਚ ।


ਝਟ ਬੂਹਿਓਂ ਅੰਦਰ ਹੋ, ਦਾਦੇ ਦੁਖਿਆਰੇ ਨੂੰ ।
ਇਉਂ ਪੋਤਾ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਢਿਡ ਉੱਤੇ ਹਥ ਧਰ ਕੇ,
ਭੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੁਲਾਏ ਨੂੰ, ਵਖਤਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਨੂੰ ।
"ਬਾਬਾ ਦੀ 'ਲਾਦੇ' ਦਾ, ਤਹਿ ਦਿਆ 'ਪਛਾਈ' ਏ ।
ਲਾਦੇ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਤੋਂ, ਛਬ ਦਾਣੇ ਲੈ ਆਵੋ ,
ਉਥੇ ਤੋਈ ਧਾਟਾ ਨਹੀਂ, ਅਦ ਬੇ ਪਲਵਾਹੀ ਏ ।
ਜੇ ਮੇਲੇ ਨਾਲ ਤਲੋ, ਦਾਣੇ ਲੈ ਆਵਾਂ ਦੇ ।
ਦੰਦੋਰੀ ਉਲ੍ਹੇ ਕਲੋ, ਮੈਂ ਫਲਕੇ ਤੁਲਦਾ ਹਾਂ ,
ਜੇ ਤਲ ਤੇ ਲੈ ਆਈਏ, ਲਜ ਲਜ ਤੇ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ।"
ਸੁਣ ਬੁੱਢੜੇ ਮੋਚੀ ਨੂੰ ਲਗ ਸੀਨੇ ਤੀਰ ਗਿਆ ।
ਪੋਤੇ ਦੀਆਂ ਲਾਡਲੀਆਂ, ਥਥੀਆਂ ਤੇ ਤੋਤਲੀਆਂ,
ਘਾ ਦਿਲ ਤੇ ਕਰ ਗਈਆਂ, ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਨੀਰ ਗਿਆ ।
ਤੱਕ ਹਿੰਮਤ ਅਪਣੀ ਨੂੰ, ਪਹਿਲੇ ਤਾਂ ਝੁਰਿਆ ਉਹ,
ਪਰ ਆਜਿਜ਼ ਪੋਤੇ ਦੀ, ਭੁੱਖ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ ਸੀ ,
ਹੱਥਾਂ ‘ਚ ਡੰਗੋਰੀ ਲੈ, ਲੱਕ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਟੁਰਿਆ ਉਹ ।
ਹਿਚਕੋਲੇ ਖਾਂਦਾ ਉਹ, ਇਉਂ ਜੀਉਂਦਾ ਮਰਦਾ ਉਹ ।
ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਈ, ਡੰਗੋਰੀ ਫੜੀ ਹੋਈ,
ਪੁੱਜ ਪਿਆ ਭੰਡਾਰੇ ਤੇ, ਲੱਖ ਤਰਲੇ ਕਰਦਾ ਉਹ ।
ਘਿਗਿਆਈ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੀ ।
ਜਾ ਕੋਲ ਭੰਡਾਰੀ ਦੇ, ਮਾਰੇ ਲਾਚਾਰੀ ਦੇ,
ਮੈਲੀ ਜਿਹੀ ਚਾਦਰ ਇੱਕ, ਚੁਪ ਚਾਪ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀ ।
ਦਰਦੀ ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ, ਝਟ ਚਾਦਰ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ।
ਉਸ ਦਰਦ ਰੰਞਾਣੇ ਦੀ, ਉਸ ਭੁੱਖਣ ਭਾਣੇ ਦੀ,
ਆਸਾ ਜੋ ਦਿਲ ਦੀ ਸੀ, ਝੱਟ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ।
ਪਰ ਪੰਡ ਜੋ ਬੰਨ੍ਹ ਧਰੀ, ਸੀ ਦੋ ਮਣ ਭਾਰੀ ਉਹ ।
ਇੱਕ ਬਾਲ ਅੰਞਾਣਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢੜਾ ਸੀ,
ਪੰਡ ਚੁੱਕਦਾ ਕੌਣ ਭਲਾ, ਟੁਰਨੋਂ ਸੀ ਆਹਰੀ ਉਹ ।
ਆਖਰ ਇਉਂ ਕੁਦਰਤ ਨੇ, ਇਕ ਢੋ ਢੁਕਾਇਆ ਏ ।
ਇਕ ਸਿੱਖ ਚਿਟ-ਕਾਪੜੀਆ, ਦਾੜ੍ਹੀ ਸੂ ਦੁੱਧ ਜਿਹੀ,
ਉਸ ਬੁੱਢੜੇ ਬਾਬੇ ਵਲ, ਉਹ ਭੱਜਿਆ ਆਇਆ ਏ ।
ਕੀਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਆ, "ਐਵੇਂ ਨਾ ਝੁਰ ਬਾਬਾ ।
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ," ਕਹਿ ਪੰਡ ਉਠਾ ਲੀਤੀ,
ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ ਬਾਬੇ ਨੂੰ, "ਚਲ ਘਰ ਨੂੰ ਟੁਰ ਬਾਬਾ ।"
ਤੱਕ ਬੁੱਢੜੇ ਮੋਚੀ ਨੇ, ਲੱਖ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ ਏ ।
ਦਿਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਏ, "ਇਹ ਬੰਦਾ ਬੰਦਾ ਨਹੀਂ,
ਇਸ ਆਜ਼ਿਜ਼ ਬੰਦੇ ਲਈ, ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਇਆ ਏ ।"
ਔਹ ! ਪਾਂਡੀ ਜਾਂਦਾ ਜੇ, ਕਿਹਾ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਏ ।
ਭਾਰੀ ਏ ਪੰਡ ਬੜੀ, ਪੈਂਡਾ ਵੀ ਚੋਖਾ ਏ ,
ਪਾਂਡੀ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ਚੋਂ, ਪਿਆ ਮੁੜ੍ਹਕਾ ਵਗਦਾ ਏ ।
ਪੁੱਜ ਪਿਆ ਟਿਕਾਣੇ ਤੇ, ਮੋਚੀ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ।
ਪੰਡ ਸੁਟਕੇ ਮੁੜਿਆ ਜਾਂ, ਜਾਂ ਓੱਥੋਂ ਤੁਰਨ ਲੱਗਾ ,
ਉਸ ਬੁੱਢੜੇ ਮੋਚੀ ਦਾ, ਦਿਲ ਡਾਢਾ ਭਰ ਆਇਆ ।
ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਪਾਂਡੀ ਦੀ, ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਪਾਂਡੀ ਦੀ ।
ਉਸ ਕੰਨੀ ਪਕੜ ਲਈ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਪਾਂਡੀ ਦੀ,
ਦਿਲਦਾਰੀ ਇਉਂ ਕੀਤੀ, ਦਿਲ-ਖੋਹਣੇ ਪਾਂਡੀ ਦੀ ।
"ਸਰਦਾਰਾ ! ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੁ, ਕੀ ਨਾਂ ਹੈ ਦੱਸ ਤੇਰਾ ।
ਤੂੰ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲੀਤਾ ਏ, ਇਸ ਬੁੱਢੜੇ ਮੋਚੀ ਨੂੰ,
ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਵੀ, ਗਾਵੇਗਾ ਜੱਸ ਤੇਰਾ ।"
ਉਸ ਹੀਰੇ ਪਾਂਡੀ ਨੇ, ਝਟ ਚਾਦਰ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ।
ਵਰਦੀ ਵੀ ਸ਼ਾਹੀ ਏ, ਸਿਰ ਤੇ ਵੀ ਕਲਗੀ ਏ,
ਬੁੱਢੜੇ ਦੇ ਦਿਲ ਅੰਦਰ, ਇਕ ਹਲਚਲ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ।
"ਬਾਬਾ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਹੈ 'ਰਣਜੀਤ' ਮੇਰਾ ।
ਨੇਕੀ ਹੈ ਕਾਰ ਮੇਰੀ, ਸਾਂਝਾ ਹੈ ਧਰਮ ਮੇਰਾ ,
ਪਰਜਾ ਲਈ ਜਾਨ ਦਿਆਂ, ਪੇਸ਼ਾ ਹੈ 'ਪ੍ਰੀਤ' ਮੇਰਾ ।
ਕਾਬਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤਕ, ਮੈਂ ਪਾਉਂਦਾ ਘੂਕਰ ਹਾਂ ।
ਪਰ ਪਿਆਰੇ ਬਾਬਾ ਜੀ, ਪਰਜਾ ਦਾ ਕੂਕਰ ਹਾਂ ।
         - ਵਿਧਾਤਾ ਸਿੰਘ ਤੀਰ ।

ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਸ਼ੇਰੇ-ਪੰਜਾਬ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ 182ਵੀਂ ਬਰਸੀ 'ਤੇ ਆਉ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ  ਦਿਲੋਂ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਈਏ । 🙏🏿
ਅੱਗੇ ਪੜੋ....
 
.....ਗੀਤ - ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ....... PRINT ਈ ਮੇਲ
ਗੀਤ - ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ ///////// ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗਰ ਲਾਡ ਲਡਾਏ , ਪੈਣ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਗਮ ਦੇ ਸਾਏ
ਮਿਹਨਤ ਆਪਣੀ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ , ਮਾਪਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਖੂਬ ਪੜਾਇਆ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ

ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੜੀ ਜਵਾਨੀ , ਖਾਬ 'ਚ ਆਵੇ ਦਿਲ ਦਾ ਜਾਨੀ
ਪੜਿਆ ਇੱਕ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ , ਸਾਕ ਕਨੇਡਾ ਵਾਲਾ ਭਾਇਆ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ
ਝੱਟ ਮੰਗਣੀ ਪਟ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ , ਫੋਨ ਤੇ ਸੱਦ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ
  ਪੈਲਸ , ਖਾਣਾ , ਗਹਿਣਾ ,ਗੱਟਾ , ਸਭ ਖਰਚੇ ਨੇ ਨੰਗ ਕਰਾਇਆ
  ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ

ਮਜ਼ਾ ਨਾ ਕੋਈ ਨਾ ਸੁਰ ਸੁਆਦ , ਢੁੱਕੀ ਜੰਝ ਦੁਪ਼ਿਹਰੋੰ ਬਾਅਦ
  ਨਾਚ ਗਾਣਿਆਂ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਇਆ , ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਅਨੰਦੁ ਪੜਾਇਆ
  ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ
  ਡੋਲੀ ਵੇਲੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਂਦਾ ਦਿਸਿਆ , ਕਰਜ਼ੇ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਬਾਬਲ ਫਿੱਸਿਆ
  ਸਭ ਤੇ ਭਾਰੂ ਹੋਈ ਕਨੇਡਾ , ਵੀਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਡੋਲੀ ਪਾਇਆ
  ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ

 ਬਾਬਲ ਸਿਰ ਤੋਂ ਲਾਹਿਆ ਭਾਰ , ਪੈਲੀ ਵੇਚ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਕਾਰ
ਖੂਬ ਕਨੇਡਾ ਵਾਲੇ ਘੁੰਮੇ , ਆਖਿਰ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਵਿਖਾਇਆ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ
ਸੀ ਦੁਹਾਜੂ ਸਿਰ ਦਾ ਸਾਈਂ , ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਤੇ ਘੱਟ ਪੜਾਈ
ਓਹਦੇ ਲਾਲਚ ਕਮਲੀ ਕੀਤਾ , ਬਾਬਲ ਮੇਰਾ ਸਮਝ ਨਾ ਪਾਇਆ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ

ਲੁੱਟ ਪੁੱਟ ਮੈਨੂੰ ਉੱਡ ਗਿਆ ਭੌਰਾ , ਜਿੰਦ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਲਗਿਆ ਝੋਰਾ
ਨਾਲ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ , ਐਸਾ ਉੱਡਿਆ ਫਿਰ ਨਾ ਆਇਆ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ
ਮੈਂ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਹੋ ਗਈ ਪਾਣੀ , ਓਹ ਨਹੀ ਸੀ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਦਾ ਹਾਣੀ
ਵਿੱਚ ਉਡੀਕਾਂ ਉਮਰ ਲੰਘਾਈ , ਰੂਹ ਦਾ ਹਾਣ ਵੀ ਗਿਆ ਵਿਆਹਿਆ
ਬਾਬੁਲ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਰਚਾਇਆ , ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਇਆ
kuljit.jpg
ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ (ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ )
 
....ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਏ ਲਾਜ-ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਲੋਈ.... PRINT ਈ ਮੇਲ
ਅੱਖੀਆਂ ....
ਸੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀਸ਼ਾ ਤੱਕਣ
ਪਰ ਤੱਕ ਕੇ ਨਾ ਥੱਕਣ
ਮੁਸਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਲੀਆਂ ਹੱਸਣ
ਜਦ ਵੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਚੁੱਕਣ
ਅੱਖੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਦਿਲ ਦਾ ਸੀਸ਼ਾ
ਕਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ਸਿਆਣੇ
ਪਰ ਅੱਖੀਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਈਓ
ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਕੋਈ ਜਾਣੇ
ਯਾਰ ਵਿਛੁੰਨੇ ਰਹਿਣ ਨਾ ਵਿੱਛੜੇ
ਅੱਖੀਆਂ ਮੇਲ ਕਰਾਵਣ
ਦਿਲ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਣ ਲਈ
ਅੱਖੀਆਂ ਪਹਿਰੇ ਲਾਵਣ
ਸਭ-ਕੁਝ ਭੁੱਲਕੇ ਜੋਗੀ ਹੋ ਜਾਣ
ਕਈ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰੇ
ਨਾ ਰਾਜੇ ਨਾ ਰੰਕ ਨੀ ਸਈਓ
ਛੁੱਟ ਜਾਣ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਨੇ ਸਈਓ ਨੀ
ਪੂਰਨ ਘਰੋਂ ਕਢਾਇਆ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਹੀ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ
ਆਪਣਾ ਆਪ ਗਵਾਇਆ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਈਓ ਨੀ
ਕਈ ਖ਼ਾਬ ਧੁੰਦਲਾਵਣ
ਐਪਰ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਅੱਖੀਆਂ
ਨਿੱਤ ਇਹ ਨਵੇਂ ਸਜਾਵਣ
ਅੱਖੀਆਂ ‘ਚੋਂ ਜੋ ਉੱਪਰ ਉੱਠੇ ਨੇ
ਉਹ ਚੜ ਗਏ ਅਸਮਾਨੀ
ਇਨ੍ਹਾਂ ‘ਚੋਂ ਦੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੇ
ਤੁਰ ਗਏ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਜਾਨੀ
ਕਦੇ ਨਾ ਸੇਜਲ ਹੋਵਣ ਅੱਖੀਆਂ
‘ਜੀਤ’ ਕਰੇ ਅਰਜੋਈ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਏ
ਲਾਜ-ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਲੋਈ
jeet.jpg
S.K.Belgium
 
.....ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਹੋਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਤੁਸੀ ? .... PRINT ਈ ਮੇਲ

13 ਅਪ੍ਰੈਲ 1919 ਦਾ ਸਾਕਾ ਜਲ੍ਹਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦਾ
ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਨਿਹੱਥੇ ਲੋਕਾ ਤੇ ਲਾਠੀ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ !
ਅੱਜ ਅੱਖ੍ਹੀ ਦੇਖ ਲਓ ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ
ਲਾਠੀ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਦੇਖ ਲਓ , ਫਿਰ ਕਿਤਾਬਾ ਲਿਖਿਓ !
“ਕਾਲੇਤੰਤਰ ਤੋ ਅਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲਾ ਅੰਦੋਲਨ ਕਿਸਾਨਾ ਦਾ “
ਅਸਲੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖਿਆਂ ਕਰੋ ਕਲਮਾਂ ਦੇ ਵਾਰਸੋ ,
ਪੰਦਰਾਂ ਅਗਸਤ ਸੰਤਾਲੀ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਸੀ !
ਜੇ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸਿਓ ਕਿਵੇ ਦੀ ਹੈ ?
ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ
ਹੁਣ ਭਾਰਤੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਕਾਲਾਤੰਤਰ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ?
ਤੁਸੀ ਆਪ ਦਸਿਆਂ ਕਰੋ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ , ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ !
SDM ਕਿਵੇ ਡਾਇਰ ਬਣਿਆਂ ਨਿਹੱਥੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੇ ਲਾਠੀ
ਚਲਾਉਣ ਨੂੰ ਕਿਹ ਰਿਹਾ ਸੀ !  
ਉਦਘਾਟਨ ਕਿਹੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਦਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਅਜਿਹਾ ?
ਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਸੜਕਾਂ ਕਿਤਾਬਾ ਹਸਪਤਾਲਾਂ  ਨੌਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ !
ਅੱਜ ਤੋ ਸੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਹਿਣਗੇ ਅਸੀਂ ਮੋਰਚਾ ਮਾਰਿਆਂ ,
ਜਿਨ੍ਹਾ ਦੀ ਚੀਚੀਂ ਚੋ ਲਹੂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆਂ ਕੋਈ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ !
ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਕੇ 100 ਸਾਲ ਤੋ ਕੁਰਸੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਬੜ੍ਹੀਆ ਜੌਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਾਰੋ !
ਭਗਤ ਸਿੰਘ , ਸਰਾਭੇ , ਦੀਆ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਅੱਜ ਵੀ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਹਨ !
ਜਦੋਂ ਡੁੱਲਦਾ ਖ਼ੂਨ ਕਿਸਾਨਾ ਦਾ ਤਾਂ ਲ਼ੋਕਤੰਤਰ ਢਾਂਚਾ ਜ਼ਰੂਰ ਬਦਲ ਦਿਓ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਪੀੜ੍ਹੀਦਰ ਅਰਬਪਤੀ ਰੂੜੀਵਾਦਾ ਨੂੰ ਹਟਾਓ !
ਅਜਾਦ ਭਾਰਤ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਗੁਲਾਮ ਸੌ ਸਾਲਾ ਬਾਅਦ ਵੀ !
ਅੱਜ ਲਿਖਣਾ ਦੁਬਾਰਾ  ਇਤਿਹਾਸ ਈਕਵੀ ਵੀ ਸਦੀ ਦਾ ਅਜਿਹੀ ਅਜ਼ਾਦੀ
ਕੀ ਅਜਿਹਾ ਭਾਰਤ ਅਜ਼ਾਦ ਹੈ ? ਕੀ ਇਹ ਅਜ਼ਾਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ?
ਜਲ੍ਹਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦਾ ਦੁਬਾਰਾ ਉਦਘਾਟਨ ਇਕ ਪਾਸੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲਾਠੀ ਚਾਰਜ ਕਰਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ !
ਅੱਜ ਫਿਰ ਡਾਇਰ ਬਣਿਆਂ SDM ,ਮੋਦੀ ,ਯੋਗੀ ,ਖਟੜ੍ਹ ,
ਹੁਣ ਅਜਿਹੀ ਸਿਆਸਤਾ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋ ਪੁੱਟ ਸਿੱਟੋ ਵੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ !
ਜਨਤਾ ਦੀ ਏਕਤਾ ਵੋਟਾ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿਓ ਲੀਡਰਾ ਨੂੰ !
“ਕਾਲੇਤੰਤਰ ਤੋ ਅਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲਾ ਅੰਦੋਲਨ ਕਿਸਾਨਾ ਦਾ ਬਣਾ ਦਿਓ !”
ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ ਤੋ ਸੱਤ ਸੋ ਤੋ ਵੱਧ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ
ਸਰਕਾਰੇ ਹਰ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਰੱਦ ਕਰਨੇ ਪੈਣੇ !
ਈਕਵੀ ਵੀ ਸਦੀ ਦਾ “ਅੱਖੀਂ ਦੇਖਿਆਂ ਅੰਦੋਲਨ “ ਦੇਖੋ ਸੰਸਾਰ ਵਾਲਿਓ !
31821_mel.jpg
29.8.2021
ਚਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਮੈਲਬੋਰਨ
 
....ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਤਰਵਿੰਦਰ ਜੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਵਧਾਈ .... PRINT ਈ ਮੇਲ
ਸਭ ਨਾਲ ਭੈਣ ਦਿਲੋਂ ਕਰਦੀ ਪਿਆਰ ਏ
ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨੂੰ ਰਹਿੰਦੀ ਤਿਆਰ ਏ
ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦੀ ਜਾਈ
ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਵਧਾਈ

ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਓ ਮੋੜਦੀ
ਕਰੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਿਲ ਨਹੀਓ ਤੋੜਦੀ
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜਾਂਦੀ ਮੁਸਕਾਈ
ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਵਧਾਈ

ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮੇਰੀ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ
ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਦਿਲੋ ਕਰਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ
ਐਨੀ ਸੋਹਣੀ ਭੈਣ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬ ਨੇ ਮਲਾਈ
ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਵਧਾਈ

ਸਰਬਜੀਤ ਵੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਧਾਈ ਆਈ
ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਬਣਾਈ
ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਸਾਡੀ ਨੇ ਬੱਲੇ ਬੱਲੇ ਕਰਾਈ
ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਵਧਾਈ
kuri.jpg
      
ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ ਸਹੋਤਾ ਲੁਧਿਆਣਾ
 
.....ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ...... PRINT ਈ ਮੇਲ
ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ
ਤਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਅੱਜ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਈਆਂ

ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਭੈਣ
ਪਰੀ ਤਾਂ ਇਹਨੂੰ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਕਹਿਣ
ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ
ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ

ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਇਸਦੀ ਬੋਲ ਬਾਣੀ
ਸੁਚੱਜੀ,ਸੁਨੱਖੀ ਤੇ ਸੁਲਝੀ ਧੀ ਧਿਆਣੀ
ਸਲਾਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਭੈਣਾਂ,ਵੀਰ ਤੇ ਮਾਈਆਂ
ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ

ਕਦੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਇਹ ਮੋੜੇ
ਕੰਮਕਾਰ 'ਚ ਇਹ ਭੱਜੀ ਨੱਠੇ ਤੇ ਦੋੜੇ
ਸਭ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ,ਦੁਆਵਾਂ ਪਾਈਆਂ
ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ

ਬਣਿਆਂ ਰਿਹਾ ਦਿਲੋਂ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰਹੇ ਅਪਰੰਮਪਾਰ
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਲੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਛਾਈਆਂ
ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ
ਫ਼ੋਟੋ ਖੋਲ੍ਹੋ

ਜਸਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਜੱਸੀ
 
ਪਰਮਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀਪ ਯਾਦਗਾਰੀ ਵੈਲਫੇਅਰ ਸੁਸਾਈਟੀ ਵਲੋਂ 15ਵੇਂ ਸਲਾਨਾ ਸਮਾਗਮ 'ਤੇ ਮਿਤੀ 17-07-2021 ਦੀ ਬਾਲ ਅਭਿਆਸੀ ਕਾ PRINT ਈ ਮੇਲ

ਬਾਲ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਅੱਜ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਨਿੱਕੇ ਚਿਹਰੇ,ਨਿੱਕੇ ਮੂੰਹੋਂ,ਜੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਚਾਅ ਮਨੀਂ ਹੜ੍ਹਿਆ ਤੇ  ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਏ ਭੰਗੜੇ,
ਅੱਗ ਦੇ ਭਬੂਕੇ ਵਾਂਗੂੰ ਮੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕਾਪੀ-ਪੈਨ ਹੱਥ ਰੱਖੋ,ਚੰਗਿਆਂ 'ਨਾ ਨਾਤਾ ਜੋੜੋ,
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖ਼ੂਬ ਭਰ ਮੱਟ ਰਹੀ ਸੀ 'ਕਵਿਤਾ'।
ਕੀਮਤੀ ਸੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਿਟਾਰੀ ਉਸ ਵੱਡੀ ਖੋਲੀ,
ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਲਿਖੋ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ 'ਕਵਿਤਾ'।
ਜਿਕਰ ਸੀ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ 'ਟੈਗੋਰ ਜੀ' ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ,
ਅਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨੇਕੀ ਖ਼ੂਬ ਝੱਟ ਰਹੀ ਸੀ 'ਕਵਿਤਾ'।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ 'ਤੇ 'ਅੰਕਤ' ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਜੋਸ਼ , ਹੋਸ਼ , ਸੋਚ , ਜੱਸ ਖੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਰੰਜਨ,ਕੰਵਲ,ਅੰਸ਼ਵੀਰ,ਭਵਜੋਤ ਸਿੰਘ ਰਾਹੀਂ,
ਕਦਰਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ 'ਏਕਮ' ਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਵੱਡੀਆਂ ਜੀ,
ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਢਿਲੇ ਨੱਟ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕੁਦਰਤ ਵਾਲੇ ਡੂੰਘੇ ਭੇਦ ਜਿਸ ਖ਼ੂਬ ਦੱਸੇ,
'ਅਰਸ਼' ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਡਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕਵਿਤਾ ਸੀ ਸੂਬੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਰ ਅਸਾਂ ਮੰਨਣੀ,
'ਗੁਰਲੀਨ' ਰਾਹੀਂ ਵੈਰੀ ਪੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਜਸ਼ਨ ਜੀ ਜੋਤ ਨਿੱਕੇ ਬਾਲੜੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਤੱਕੀ,
'ਸਿੱਖੀ ਕਿਰਦਾਰ' ਲੱਡੂ ਵੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਪੰਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੀ ਜਸਜੋਤ ਜਿੱਦਾਂ ਫੋਲੇ,
ਜਾਓ ਸਰਹਿੰਦ ਲਾ ਰੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਜਸਲੀਨ ਆਈ ਸੀ ਜਗਾਧਰੀ ਤੋਂ ਧੀ ਜਿਹੜੀ,
'ਨਿਮਰ ਜੀ' ਰਾਹੀਂ ਦਿਲੀਂ ਵੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਸਿਰ ਤੋਂ ਸੀ ਪੈਰਾਂ ਤਕ ਕੀਲਿਆ 'ਪ੍ਰਭਨੀਤ',
ਜਿਸ ਮੂੰਹੋਂ 'ਸਫ਼ਰੀ' ਦੀ ਜੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
'ਜਾਚਕ' ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲ,ਗਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ,
ਵਾਹ-ਵਾਹ ਵਾਲਾ ਵਾਹਵਾ ਜੱਸ ਖੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਦਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੰਸੂ-ਹੰਸੂ ਕਰੇ ਚਿਹਰਾ,
ਬੋਲ ਮੂੰਹੋਂ ਝਰ ਫਟਾ-ਫਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਲੋਹ ਤੱਤੀ,ਰੇਤ ਤੱਤੀ ਹੋਰ ਕਿਹਾ ਜੋ-ਜੋ,
ਸੇਕ ਵਿਚ ਮੱਚ ਲੱਟ-ਲੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਜੈਸਮੀਨ,ਕੋਮਲ ਤੇ ਰਹਿ ਗਏ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਲਾ-ਲਾ ਸ਼ਹਿਦ ਚੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਵਾਹ-ਵਾਹ ਵਾਲਾ ਸੰਧੂ ਨੇ ਜੁਗਾੜ ਜਿਹੜਾ ਵਾਹਵਾ ਲਾਇਆ,
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵੇਖ ਚਿਹਰਾ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕੱਚਾ-ਪਿੱਲਾ ਲਿਖ ਜਿਹੜਾ ਮਾੜਾ-ਮੋਟਾ ਬੁੱਤਾ ਸਾਰ੍ਹੇ,
ਭਾਰ ਹੋਰ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।

sandhu_ji.jpg
             ਸੰਧੂ ਬਟਾਲਵੀ
 
....ਕੱਚਾ-ਪਿੱਲਾ ਲਿਖ ਜਿਹੜਾ ਮਾੜਾ-ਮੋਟਾ ਬੁੱਤਾ ਸਾਰ੍ਹੇ, ਭਾਰ ਹੋਰ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।.... PRINT ਈ ਮੇਲ

ਬਾਲ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਅੱਜ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਨਿੱਕੇ ਚਿਹਰੇ,ਨਿੱਕੇ ਮੂੰਹੋਂ,ਜੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਚਾਅ ਮਨੀਂ ਹੜ੍ਹਿਆ ਤੇ  ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਏ ਭੰਗੜੇ,
ਅੱਗ ਦੇ ਭਬੂਕੇ ਵਾਂਗੂੰ ਮੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕਾਪੀ-ਪੈਨ ਹੱਥ ਰੱਖੋ,ਚੰਗਿਆਂ 'ਨਾ ਨਾਤਾ ਜੋੜੋ,
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖ਼ੂਬ ਭਰ ਮੱਟ ਰਹੀ ਸੀ 'ਕਵਿਤਾ'।
ਕੀਮਤੀ ਸੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਿਟਾਰੀ ਉਸ ਵੱਡੀ ਖੋਲੀ,
ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਲਿਖੋ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ 'ਕਵਿਤਾ'।
ਜਿਕਰ ਸੀ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ 'ਟੈਗੋਰ ਜੀ' ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ,
ਅਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨੇਕੀ ਖ਼ੂਬ ਝੱਟ ਰਹੀ ਸੀ 'ਕਵਿਤਾ'।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ 'ਤੇ 'ਅੰਕਤ' ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਜੋਸ਼ , ਹੋਸ਼ , ਸੋਚ , ਜੱਸ ਖੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਰੰਜਨ,ਕੰਵਲ,ਅੰਸ਼ਵੀਰ,ਭਵਜੋਤ ਸਿੰਘ ਰਾਹੀਂ,
ਕਦਰਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ 'ਏਕਮ' ਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਵੱਡੀਆਂ ਜੀ,
ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਢਿਲੇ ਨੱਟ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕੁਦਰਤ ਵਾਲੇ ਡੂੰਘੇ ਭੇਦ ਜਿਸ ਖ਼ੂਬ ਦੱਸੇ,
'ਅਰਸ਼' ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਡਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕਵਿਤਾ ਸੀ ਸੂਬੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਰ ਅਸਾਂ ਮੰਨਣੀ,
'ਗੁਰਲੀਨ' ਰਾਹੀਂ ਵੈਰੀ ਪੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਜਸ਼ਨ ਜੀ ਜੋਤ ਨਿੱਕੇ ਬਾਲੜੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਤੱਕੀ,
'ਸਿੱਖੀ ਕਿਰਦਾਰ' ਲੱਡੂ ਵੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਪੰਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੀ ਜਸਜੋਤ ਜਿੱਦਾਂ ਫੋਲੇ,
ਜਾਓ ਸਰਹਿੰਦ ਲਾ ਰੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਜਸਲੀਨ ਆਈ ਸੀ ਜਗਾਧਰੀ ਤੋਂ ਧੀ ਜਿਹੜੀ,
'ਨਿਮਰ ਜੀ' ਰਾਹੀਂ ਦਿਲੀਂ ਵੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਸਿਰ ਤੋਂ ਸੀ ਪੈਰਾਂ ਤਕ ਕੀਲਿਆ 'ਪ੍ਰਭਨੀਤ',
ਜਿਸ ਮੂੰਹੋਂ 'ਸਫ਼ਰੀ' ਦੀ ਜੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
'ਜਾਚਕ' ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲ,ਗਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ,
ਵਾਹ-ਵਾਹ ਵਾਲਾ ਵਾਹਵਾ ਜੱਸ ਖੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਦਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੰਸੂ-ਹੰਸੂ ਕਰੇ ਚਿਹਰਾ,
ਬੋਲ ਮੂੰਹੋਂ ਝਰ ਫਟਾ-ਫਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਲੋਹ ਤੱਤੀ,ਰੇਤ ਤੱਤੀ ਹੋਰ ਕਿਹਾ ਜੋ-ਜੋ,
ਸੇਕ ਵਿਚ ਮੱਚ ਲੱਟ-ਲੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਜੈਸਮੀਨ,ਕੋਮਲ ਤੇ ਰਹਿ ਗਏ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਲਾ-ਲਾ ਸ਼ਹਿਦ ਚੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਵਾਹ-ਵਾਹ ਵਾਲਾ ਸੰਧੂ ਨੇ ਜੁਗਾੜ ਜਿਹੜਾ ਵਾਹਵਾ ਲਾਇਆ,
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵੇਖ ਚਿਹਰਾ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।
ਕੱਚਾ-ਪਿੱਲਾ ਲਿਖ ਜਿਹੜਾ ਮਾੜਾ-ਮੋਟਾ ਬੁੱਤਾ ਸਾਰ੍ਹੇ,
ਭਾਰ ਹੋਰ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਵਿਤਾ।

sandhu_ji.jpg
             ਸੰਧੂ ਬਟਾਲਵੀ

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Results 1 - 15 of 825

Advertisements

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement